روز جهانی من

۱۳۹۶/۰۳/۲۴

۱۲:۲۲ ب٫ظ


سینا یاوریان
improve

در جهان برای هر مناسبتی یک روزی را اختصاص داده اند و آن روز را به آن نام نهاده اند تا در آن روز در مورد آن موضوع، اطلاعاتی رد و بدل شود و برای آن کنفرانس هایی برگزار شود و برای سال دیگر در آن مورد برنامه ریزی گردد.

به طور نمونه روز زن که در جهان ۸ مارس ثبت شده است به این منظور است که همه ساله در این روز از مبارزان زن در جهت احقاق حقوق زن تجلیل گردد و کنفرانس هایی در جهت بررسی حقوق زنان تشکیل گردد و برنامه ریزی ها و  دستورالعمل هایی در این راستا تدوین گردد که در سال آینده تا روز زن سال بعد پیگیری شده و گزارش آن در روز زن سال دیگر در همین کنفرانس ها ارائه گردند.

در این میان بهانه ای است تا در مورد روز زن نکاتی را بنویسم.

در ایران سه روز به نام روز زن از طرف جمعیت های مختلف شناخته شده است.  روز تولد فاطمه دختر پیامبر اسلام ، ۸ مارس روز جهانی زن، و سپندارمذ روز پاسداشت زن در ایران ، سه روز شناخته شده به عنوان روز زن هستند که در ایران از طرف بسیاری هر سه این روزها پاس داشته می شوند.

سپندارمذ ، روز پنجم از ماه اسفند هست که برای گرامیداشت زنان در ایران جشنی در این روز برگزار می شده است. بسیاری با تبدیل و محاسبات از گاهنامه جدید و قدیم آن را به ۲۹ بهمن منتقل می کنند که به نظر من همان ۵ اسفند زیباتر است.

تفاوت روز ولنتیان – که بسیاری معتقدند همان سپندارمذ است که از ایران به اروپا منتقل شده و بعد برای آن داستانی ساخته اند و به خود ما تحویل داده اند – با روز سپندارمذ این است که روز ولنتاین روز عشاق است و دختر و پسر هردو به صورت متقابل، عشق خود را به هم بیان کرده و از هم قدردانی می کنند اما سپندارمذ روز زن بوده و روز قدردانی و گرامیداشت زن از طرف مردان می باشد. البته در این سال ها که به سمت برابری حقوق زن و مرد پیش می رویم می توانیم روز سپندارمذ را همان روز عشاق بنامیم تا هر دو طرف بتوانند از هم قدردانی کنند تا برابری احساس گردد.

حال که به طور خلاصه فلسفه روز زن به عنوان نمونه بیان شد ، پیشنهاد من این است که مناسبتی نیز لازم است ثبت گردد که در این روز همه انسان ها به خود بپردازند. در “روز من ” برای وجود خود جشنی بگیریم و در این روز و در این جشن به وجود هم تبریک بگوییم و برای داشتن وجودی بهتر برنامه ریزی کنیم. می توانیم به تنهایی یا در دورهم نشینی و جشن برای سالی که در پیش رو داریم تا “روز من” سال آینده برنامه زندگی خود را تدوین کنیم. اهداف شخصی خود “من” را مشخص کنیم و در تدوین این اهداف از دوستانمان کمک بگیریم و برای رسیدن به آنها برنامه ریزی کنیم.

روزی که در آن به طور نمونه کوچکی از برنامه های سال آینده ، کتاب بخوانیم ، ورزش کنیم ، از دوستان و خانواده احوال پرسی کنیم ، به خود بپردازیم ، ذهن خود را مرور کنیم ، علایق خود را بازبینی کنیم. اهداف خود را روشن کنیم ، نگرش های خود را بتکانیم یا برنامه ریزی کنیم که چگونه نگرش های خود را در سالی که پیش رو داریم بررسی و بازبینی خواهیم کرد. از دوستان بپرسیم که چه روش های تقویت ذهنی می توانند به ما معرفی کنند. دورهم نشینی با دوستان یا با خانواده داشته باشیم و همچون نشست های هفتگی گروه نیک اندیشان با موضوع خودمان و ارتقا خودمان با هم به گفت و شنود بپردازیم. در این نشست هدف گذاری کنیم و برای رسیدن به این اهداف از دوستانمان همراهی بگیریم و به هم قول بدهیم که در مورد رسیدن به اهداف همدیگر پیگیری و پرس و جو خواهیم کرد. به طور مثال هر ماه با هم تماس خواهیم گرفت و خواهیم پرسید که آیا آن ورزش یا هنری را که برای زندگی خودت هدف گذاری کردی پیگیری کردی؟ و با این روش در رسیدن به اهداف من ، همدیگر را همراهی خواهیم کرد. البته اگر خود من از دیگری خواسته باشم که من را در رسیدن به اهداف من همراهی کند. یا به تنهایی به حد کافی اراده دارم یا روش هایی می شناسم که اهداف من را خود پیگیری کنم.

پس در نهایت اینکه ، ضرورت وجود چنین روزی در زندگی ما احساس می شود. این روز می تواند هر روز باشد همانطور که عشاق می توانند هر روز از هم قدردانی کنند. اما وجود یک روز خاص در یک سال ، سبب خواهد شد که همه در این روز به این موضوع بپردازند و کنفرانس هایی نیز در این خصوص در جهت روش های ارتقا خود و هدف گذاری و برنامه ریزی برگزار گردد.

روز دوم از ماه بهمن ، ۲۲ ژانویه  “روز جهانی من ” بر شما مبارک باد.

شاداب باشیم و آگاه در هوشیاری

سینا یاوریان – سخنران ، مدرس و مشاور روانشناسی

قبلیبعدی

پاسخ دهید